ای که با تصویر تو سر میکنم در نیمه شب
تا بیفتد این دلم از اضطراب و تاب و تب
بارالها چاره ای کن تا ببوسم روی او
من که می‌دانم به پایان می رسد رنج و تعب
مونس این بیقراری ، قطعه عکسی ساده است
عاقبت روز وصالت می رسد اندر طلب