وای اگر حاکم شهری به خطا شهره شود 

یا که نانی به حرام ، عازم سفره شود 

همچو شطرنج سیاست که در آن رحمی نیست 

وای اگر بیدق بیتاب ، پسین مهره شود 

گفت تنپوش شده مایه فخر و عزت 

وای اگر جامه شخصی، به دمی ژنده شود 

حاجی محفل ما گرچه شرافتمند است 

وای اگر ناخلفی  مقصد او عمره شود 

چون که کنکور شده اس و اساس تحصیل 

وای اگر سنجه تعلیم ، همه نمره شود 

گر مُخَدّع نکند فاش همه مَکمَن غیب 

وای اگر جمله اسرار، پس پرده شود 

چون که اعراض کند زاهد صوفی مسلک 

وای اگر بار امانت ، حمل بر گُردِه شود

رشد و اکمال بشر در گرو شادیهاست 

وای اگر طینت اطفال ، پر از عقده شود 

گشت بازار فتوت و حمیت راکد 

وای اگر کیش بشر ، مسلک یک برده شود 

دیر یا زود رسد موعد روز محشر 

وای اگر عالم خلقت ،غرق در لرزه شود 

گر به میدان سیاست گذرد شیر ژیان 

وای اگر روبهکی وارد این ورطه شود 

۱۴۰۱/۲/۸