نوای بهلول

از بیابان دلم،گاهی تو هم رد میشوی
در میان بوته ها، با نخل هم قد میشوی
دست من کوتاه ازآن،خرمای رنگارنگ تو
من که میدانم تو خوبی،پس‌چرا بد میشوی؟