نوای بهلول

گاهی به خوابم می رود، آن چهره لاهوت تو
مبهوت میگردم من از، آن چشم چون یاقوت تو
سر می دوانی این دل مشتاق را تا صبحدم
آن دم بیازارد مرا، آن خصلت طاغوت تو